Íslenskukennsla – og nám í skólanum fellur í meginatriðum í tvo farvegi. Annars vegar er málbeiting í ræðu og riti, framsögn, stíll, málsnið, málskilningur og málfræði. Hins vegar er lestur og ígrundun texta, einkum bókmenntatexta en einnig texta af öðru tagi, blaðagreina, nytjatexta o.s.frv.
Í ÍSLANDsáfanganum á fyrsta ári er höfuðáhersla á lesskilning og meðferð máls í ræðu og riti. Þar er íslenskan bæði kennd sérstaklega (t.d. málfræði) en þó meir sem tæki til að nota í námi. Fyrirlestrar og ritgerðir sem tengjast öðrum námsgreinum verða á þessu stigi námsefni og æfingar í málnotkun.
Þegar lokið er fyrsta ári taka við áfangar sem eru að mestu leyti helgaðir íslenskum bókmenntum og sögu þeirra, fyrst fornritunum, Eddu og Íslendingasögum en síðan einkum endurreisn bókmennta á 19. öld og loks 20. öld, allt til okkar daga. Jafnframt þessum bókmenntalestri verður haldið við æfingum í málnotkun í ræðu og riti.
Með valgreinum er nemendum gefinn kostur á að fást við sérstök og afmörkuð viðfangsefni, t.d. ákveðna höfunda, sérstakar greinar bókmennta, þýðingar, skapandi ritun o.s.frv.
